Wystawa ikon w Wilnie

Dnia 4 października 2013 w Domu Kultury Polskiej w Wilnie miało miejsce uroczyste otwarcie wystawy „Ikona i jej konteksty”. Wystawę zorganizowali — na zaproszenie Domu Kultury Polskiej i pani Ireny Brazis — Elżbieta Jackowska-Kurek, ikonograf i prowadząca warsztaty pisania ikon w Akademii Ikony, prezes Akademii Ikony i Studium Ikonograficznego pp. św. Andrzeja Apostoła, oraz Krzysztof Sokołowski, student piątego roku ASP w Warszawie.

W pięknej, nowoczesnej hali zaaranżowano intymną przestrzeń — pomieszczenie, do którego trzeba wejść, by doświadczyć ikony. Umieszczone na ścianach, jak okna w domu, wpuszczają światło, które wszystko przenika; otwierają świat skończony na nieskończoność, rzeczywistość doczesną na wieczność. Taki był też temat wykładu Elżbiety Jackowskiej-Kurek: „Ikona – okno ku wieczności”. „Ikona — mówiła — podobnie jak muzyka sakralna, nadaje ciężar gatunkowy słowom, które bez niej tej głębi byłyby pozbawione”.

Wernisaż uświetnił śpiew zespołu „Słudzy kantyku”. Ikony na wystawie pisane są ręką Elżbiety Jackowskiej-Kurek i jej uczniów oraz zaproszonych ikonografów z Polski (m.in. Robert Rumin, Urszula Żakowska, Maria Podleśna) i z Litwy (Olga Kiriczenko, Aleksander Osin, Dovile Sabaliauskiene, Birute Elana Taujanskaite).

Krzysztof Sokołowski zaprezentował prace zatytułowane „Ikona relikwiarzowa”, odnoszące się w swej wymowie do ikony i do relikwii — na wernisażu wyjaśniał je licznie zgromadzonym gościom. Jego prace umieszczono na zewnętrznych ścianach przestrzeni wystawienniczej, by ukazać granicę między doczesnością a wiecznością.

Każdy artysta — a szczególnie malarz ikon — tak samo jak przed wiekami, tak i dziś pragnie dzielić się z innymi swoim osobistym doświadczeniem Bożej obecności. Dziękujemy gospodarzom za wspaniałe przyjęcie; będziemy pamiętać nastrój, światło płynące przez ikony, śpiew, smak i zapach litewskiego chleba i wina — serdeczność i ciepło ludzkich serc.

Poniżej zdjęcia z wystawy.